Post
by GAMARJOBA SAKARTVELO » 25 ოქტ 2010, 12:57
საჯაროდ ვამბობ, რომ არ მომწონს და ვერ ვეგუები, როდესაც 1 გასვლაში მყოფი მონაწილეები
სადილ-ვახშმობის სუფრას ცალ-ცალკე შლიან.
ეს, ჩემი აზრით, ძნ არამეგობრული, არამოლაშქრული, არაკარვული საქციელია.
წინააღმდეგი კი არ ვარ, ვინმემ მოშიების შემთხვევაში რამე მიირთვას, წაიხემსოს.
აბა, რა, შიმშილით გული კი არ უნდა წაუვიდეს.
ეს საკმაოდ ნორმალურია.
ლაპარაკი მაქვს გასვლებში დღის ბოლოს ან სა1ო შესვენებისას გაშლილ სუფრაზე, ვახშმობა იქნება თუ სადილობა.
ჩემი აზრით, არასწორია, ჯგუფის 1 მცირე ნაწილი ცალკე სადილობდეს, დანარჩენი ცალკე.
ყოველ ასეთ შემთხვევაში, სულ მცირე, იმას მაინც ვეტყვი, რომ შემოგვი1დეს.
ვისაც მხოლოდ საკუთარი თავი აინტერესებს, სხვებს არ ელოდება,
კი იცის, იმის დაგეგმილ გასვლებში
არც არასოდეს მივლია, არც წავალ.
აბა, ვინმეს, ვთქვათ ჩემთან 1ად ჭამა არ სიამოვნებს, მე რატომღა უნდა
მსიამოვნებდეს მასთან გასვლებში სიარული?
მარტივი ლოგიკაა.
ანდაც, მაშინ, როდესაც დანარჩენ მოლაშქრეებს რაიმე უჭირთ, ან გზაში არიან და წამოწევას ცდილობენ, რა საქციელია სუფრას უჯდე?
ნამდვილად ვიცი, რომ ძველ კარაველებს ეს არ ეშლებოდათ და დასანანია, რომ ამის მიუხედავად,
:კარავზე: გასვლებში ჭამის კულტურის ქცევაზე ლაპარაკი გვიწევს.
ახლა ამას 1 ბატონი ახირებასა და პოპულიზმის უწოდებს, რადგან, ეს მისი მორგებული პოზაა.
არადა, თავად საკუთარ თვალში დირეს ვერ ამჩნევს, სხვებში ის ელანდება, რის დამალვასაც თავად ცდილობს
და ჭკუას კი საახალწლო კანფეტივით არიგებს.
მე ვყიდულობ ქართულ ნაწარმს
და ამით ჩემიანებს ვეხმარები